Zo nu en dan gaan we uit. De kunst is om voor elk wat wils te vinden...

Zo veel hoofden, zo veel zinnen.

Begin Mei hadden ze bij de militaire vliegbasis in Moose Jaw een open dag. Voor de jongsten en pa en ma een aardig uitje. De luchtmacht was natuurlijk al om present en we stonden eerste rang bij deze happening.

Ook de landmacht was van de partij wat Cees' hart natuurlijk sneller liet kloppen. Ik miste het gebrul van een langs rijdende Leopard, maar laag overvliegende straaljagers compenseerden een beetje het gebrek aan volume.

Eind Mei waren we een weekend in Lethbridge voor kerkbezoek. We proberen deze lange week einden ook een beetje als mini vakanties te zien, omdat dit voor ons de gelegenheden zijn om met het hele gezin uit te zijn.

Deze keer logeerden we bij een oudere dame die haar huis als Bed&Breakfast open stelt. Heerlijk als je ontbijt voor je geregeld wordt! Het leverde weer interessante conversaties op.

Ellen wilde graag haar Kerst diner, dat was in December niet zo goed gelukt. Op kerst avond (voor Kerst dus) was er geen restaurant meer open en eindigden we om vijf minuten voor sluitings tijd bij de Mac Donalds. Deze keer konden we rustig dineren in een aardig restaurant in Fort Macleod.

Zaterdag met z'n allen naar het enige pretpark wat Alberta rijk is. Onze verwachtingen waren Slagharen hoog. Nou, mag het een pondje minder zijn? We kwamen tot de conclusie dat we qua pretparken en speeltuinen wel erg verwend zijn met onze hollandse achtergrond. Na een paar uur waren we er dan ook wel weer uitgekeken.

Na onze ervaringen aan de na kerkse koffie tafel gedeeld te hebben met de Ringelbergs hebben we een nieuwe bestemming voor de volgende keer: Waterton National park. Zo leer je iedere keer weer een ander stukje Canada kennen...