Hadden we ons lezerspubliek eerst getracteerd op de resultaten van de eenden en ganzenjacht? In de maand November leerden we dat het nog gekker kan. De afgelopen weken mochten we ons verheugen in een goede klandizie. In tegenstelling tot vorig jaar wisten de deer hunters ons dit jaar goed te vinden, en tot tevredenheid. Als het even kan komen ze allemaal D.V. volgend jaar weer terug.

Zoals Carlien al had gemeld, stonden de September en Oktober maanden in het teken van de vogel jacht. Geen patrijs, fazant, eend of gans was nog veilig in het Saskatchewanese land, want achter iedere struik zat wel een John, Peet, William of Jack met een geweer. Het resultaat van deze bezigheid was en is te zien op de foto's bij eerdere postings.

Dit jaar kregen we het verzoek van een vriend, ja dezelfde als van de Oekrainse vlag, om de garage te mogen gebruiken voor de herten jacht. De garage is lekker groot (1200 square foot) en heeft faciliteiten om grotere dieren van huid en haar te ontdoen. De vorige eigenaars hadden daar namelijk iets mee. Eer we het wisten was onze garage verbouwd tot slachterij compleet met worsten maakmachine en gehakt molen. De vloer bedekt met plastic en karton kon het festijn beginnen.

Teneinde de wildstand niet overstuur te helpen worden er een bepaald aantal tags (vergunningen) afgegeven en bestaan er regels over wie er wel en niet mogen piefen en paffen op de Bambies. Normaliter mogen (op één week na) alleen inwoners van Saskatchewan (met wapen vergunning en jachtvergunnig) op herten schieten en dan op een beperkt aantal. Zoveel mannetjes, zoveel wijfjes. De conservation officer (soort jachtopziener met een politiepistool) houdt het allemaal netjes in de gaten en zover wij kunnen beoordelen verloopt de jacht netjes. Ik durf niet te garanderen dat de reeën dezelfde gedachte hebben, maar vanuit het saskatchewanese oogpunt bekeken..... gaat het goed.

Nu kregen we (onverwachts) een behoorlijke stroom deer hunters in het motel. U begrijpt het was een komen en gaan van reeën in onze garage. Ze komen bijna compleet (ingewanden worden te velde weggehaald en achtergelaten voor de coyotes) de garage binnen en verlaten het pand weer in koelboxen, plastic zakken en Curverboxen in de vorm van worst, steak en roasts. De karkassen worden netjes weggebracht, samen met de huiden. De geweitjes worden aangeboden aan wie ze hebben wil en de rest...................... I don't know.

Ik moet zeggen dat ik het een interessante gewaarwording vond om zo'n beest in de garage te zien hangen. Normaal hangt daar de puchbag van Walter. Nog vreemder werd het toen een dag later 9 van die dingen aan het plafond bungelden en er nog eens een stuk of 6 op de vloer lagen. Het ruikt dan ook als de slachterij. Iets wat Sergeant (u weet wel, onze trouwe viervoeter) overigens bijster interessant vond.

Al met al zijn we weer een ervaring rijker. De jagers zijn inmiddels verdwenen en de garage is weer schoon. De Decembermaand heeft haar intrede gedaan. We verwachten een rustige maand, maar als het anders is, vinden we dat ook goed. Vorig jaar waren September en November ook rustig, terwijl het dit jaar druk was. We laten ons maar verrassen.

Sint Nicolaas heeft inmiddels zijn goede gaven in huize Brouwer af laten leveren. Op 4 December hadden we hier een zgn Chinees Sinterklaas. Niet Sinterklaas in een kimono of zo, maar iets met cadeautjes en een dobbelsteen, Ingewikkeld verhaal, maar uiteindelijk had iedereen een cadeautje. Dit deden we samen met nog een aantal andere Nederlanders hier, waarvan er eentje getrouwd is met...... jaja........ die van de Oekrainse vlag en de dode reeën. We waren blij dat ook deze Sinterklaas pepernoten strooide en geen rijst.

Een dag later hebben we e.e.a. nog even dunnetjes overgedaan met het gezin. Een hulpsint uit Nederland had ons voorzien van een doos met boeken, chocolade en nog veel meer. Vanuit ons winterse oord....... DANK U WEL SINTERJANIE (euh ik bedoel KLAAS). Er waren weer voldoende presentjes voor iedereen. We kunnen weer gourmetten en fonduen en jawel, we hebben een heuse ijsmaak machine. Niet voor blokjes, maar voor vanille-, chocolade- en whatever ijs. Misschien laten we u nog wel delen in de vreugde die dat met zich mee (kan) breng(t)(en). Het was in ieder geval gezellig.

We bewegen ons inmiddels in de richting van het Kerstfeest. Afgelopen Zondag was de eerste Advents Zondag en ging de preek over hoop. De wereld om ons heen maakt zich nu druk over het kerstdiner, de cadeautjes en de grootte van de boom. De cadeaus hebben we reeds gehad, voor een boom hebben we geen ruimte (dus hangt Carlien de kast vol met takken en lichtjes) en over het eten denken we over een week of twee wel na. Voorlopig moeten we nog aan het werk en hebben we onze handen vol aan de vers gevallen sneeuw.

U leest het: We vermaken ons hier nog prima. Wij groeten u allen dan ook met een hartelijke groet vanuit een wit Gravelbourg.