Het leven van een emigrant bestaat soms ook uit duizend en een gewone dingen. Niets mis mee maar om daar nu mee de straat op te gaan voelt ook een beetje als: zoeken naar nieuws. Vandaar dat het rustig was op de website. Deze keer trakteren wij u op verjaardagsfoto's van 75 procent van de mannelijke bevolking. Een aanschouwelijke cursus: Wat doet u met patrijzen en eenden en Foeke[potterij/Sint Maarten in Gravelbourg...

Cees was degene die de spits af mocht bijten. Als echte traktatie had ik een schuimtaart gemaakt. Errug goed gelukt en verschrikkelijk lekker. Jammer om er kaarsvet in te knoeien vandaar dat er maar op een alternatieve wijze het vreugdevuur ontbrand en geblust werd.

Een dag later was onze Mathieu aan de beurt - ook alweer 13 jaren oud. Appeltaart en een heleboel andere wensen waaruit wij een bescheiden keus gemaakt hebben.

Exact een week later mocht Walter zich zelf tot de categorie der twee-cijferigen rekenen. Wederom appeltaart en pannenkoeken deze keer. Om zijn karate vaardigheden te oefenen vond hij dat ie een punch bag nodig had. Die hangt nu dus in de garage - ondertussen hebben we er een mat ondergelegd - zo kan een ieder op kousenvoeten zijn agressie/stress kwijt als het nodig is.

Oktober is hier behalve verjaardags maand ook de jacht maand. Al moest onze outfitter ontzettend veel geduld hebben voordat de vogeltrek echt op gang kwam uit eindelijk kon hij zijn clientele (en onze gasten) bieden waar hij voor aangenomen is. Eenden, ganzen en patrijzen. Voordat dit wild als wildbraad op uw bord ligt ondergaat het het lot van de slacht.

Nu moet ik zeggen dat ik als stadse deerne ben opgegroeid. Als ik het wel heb heeft mijn vader best wel eens een kip geslacht maar hij deed dat altijd heel diskreet uit het zicht. Ik had dus geen idee hoe dit in zijn werk gaat.

Ik moet zeggen - het ziet er vrij georganiseerd uit. De borst wordt opengesneden en dan komt in  een stuk het vlees/filet er uit. Niets geen geknoei en brokken. Daarna gewassen en hup de diepvries in.

Voor de jacht regulaties moeten alle vogels gelabeld zijn op naam van de jager. Er is een maximum wat ze kunnen schieten per dag. Als de vogels schoongemaakt vervoerd worden, moeten ze nog steeds herkenbaar zijn. Aan de patrijs zit nog een poot met label en de eenden hebben nog een vleugel zodat altijd te traceren valt wat wat is.

Afgelopen weekend is Dennis - de outfitter - weer afgereid naar Arkansas. Ik neem aan dat de eenden daar volgende week groot alarm kwaken. Het seizoen daar duurt nl. tot in januari.

31 Oktober was voor de kinderen een echte traktatie. Halloween was daar. Nu kennen we daar een heleboel verhalen over, maar in de praktijk komt het hier op neer dat in plaats van met een lampion of foekepot de kinderen hier verkleed langs de deuren gaan. De eerste 31 - 10 waren we net een week kakelvers in Herbert en stonden de kinderen nog niet zo vertouwd tegenover canadezen en hun tradties. de tweede keer woonden we net twee maanden in gravelbourg en had eigenlijk alleen Ellen wat snoep vergaard. Dit jaar was de hele kinderschaar (inclusief Sytze) zeer doordrongen van het feit dat er die dag wat te halen viel. Onder het wijsheid "wees niet al te rechtvaardig en niet al te goddeloos" hebben ze er maar in alle gemoedelijkheid aan meegedaan. Alle vier hadden ze hun eigen makkers om mee langs de deuren te gaan. Mathieu en Ellen spanden de kroon met halve kussenslopen vol snoepgoed.

Sytze vind het helemaal geweldig dat ie  steeds snoepen kan zonder onze toestemming. Hij komt het alleen even zeggen....volgende week is het allemaal weer verdwenen in de magen. Ik kan me nog goed herinneren hoe leuk ik dat zelf vond. Al met al lijkt het erop dat we aardig ingeburgerd zijn.

De Duplo trein was mee geemigreerd. Toen Ellen en Mathieu echt klein waren hadden we hem gekocht. Helaas ging de locomotief een paar weken geleden kapot. Aangezien Sytze nog zeer regelmatig een baantje legt was een speurtocht naar een nieuwe wel de moeite waard. Om een onverklaarbare reden zijn ze niet meer in productie. Gelukkig bracht Ebay uitkomst. In de States was iemand die wel van zijn treintje af wilde. Het is weer eens een ander modelletje en ,hoera, er werd ook nog weer 2,5 meter spoor mee verzonden!

De thermometer staat alweer aardig laag -10C. Tot nog toe zijn we nog sneeuw vrij. Afgelopen zaterdag Sytze en Walter van nieuwe snowboots voorzien. We hebben bijna alles geverfd wat we wilden verven aan de buitenboel. We zijn wat ons betrefd helemaal klaar voor de winter!