Met een hete zomer achter de rug en een 'jeweetmaarnooit' winter voor ons genieten we op het ogenblik van het buitenleven.

Dit bestaat natuurlijk uit het kopje koffie wat je gewoon weer lekker in het zonnetje op kan drinken zonder dat het zweet je uitbreekt. Maar ook de eerste mais-oogst is binnen. In het voorjaar heb ik samen met Sytze met veel toewijding mais en zonnebloemen gezaaid. 't Kwam allemaal wel op, af en toe goed watergeven helpt een hoop. Ik was al helemaal trots op mijn mais. De zonnebloemen blijven nog een verrassing.

Het waren allemaal wel geen superkolven maar toch...!

De zonnebloemen hadden vooral bladeren en stelen maar toch...!

Het was de eerste poging tot boeren en ik was enigzins succesvol.

Mijn kinderlijke trots werd geweldig gerelativeerd toen op een morgen de receptie werd bevolkt door een dame die naast ons werkt. Haar woorden letterlijk waren " I'm watching your garden whole summer and I thought your corn looks so pathetic - I said to the girls: I must bring her some corn from my garden!" Tja, en dan ligt daar een zak met mais op de balie waar je met zijn tweeen van een kolf kan eten. Wat rest er dan anders dan 'Dank je wel' te zeggen!

Ik moet toegeven dat we zelf ook al tot de conclusie waren gekomen dat we een kudde koeien nodig hebben om de zaak te bemesten. Ik heb stiekum eind Julie nog wat kunstmest gestrooid en of het daarvan komt of niet - sinds een week hebben de zonnebloemen eindelijk knoppen. Met twee weken warm weer krijgen we misschien toch nog zonnebloemen! Zou erg leuk zijn.

Verder zijn we aan het deurposten verven. Het is nu niet zo druk in het motel en de verf gedraagt zich weer als verf - ietsje dikker dan bij 35 graden Celsius.

De trouwe lezer zal zich misschien nog herinneren dat er in een grijs verleden is gesproken over vlaggenmasten en de daarbij behorende vlaggen. We hebben zelfs al bijna een jaar de nederlandse,  europeese en canadeese vlaggen op het schap in het washok liggen. Een zeer gewaardeerd geschenk van familie en vrienden uit Nederland.

Nu komt er dan eindelijk schot in de zaak. In de garage liggen 8 masten klaar. Aangezien we hier trachten low budget zo veel mogelijk te doen (en dat ook rondvertellen) had een goede kennis ons getipt op oude olie boorpalen. Deze worden maar een keer gebruikt en dan voor een zacht prijsje  verkocht aan wie er dan ook maar wat mee kan. Na zandstralen en vier lagen verf erop liggen ze nu dus te wachten om in vertikale stand verheven te worden. Een kennis van de kennis heeft er ogen aan gelast en een vin voor in de grond.

Vandaag kwamen ze gaten boren. Als ze van de gemeente de stoepen gaan afvlakken - met beton - komen ze ook bij ons langs. Dan moet het allemaal dus de lucht in. Als iemand nog een praktisch idee heeft om ze loodrecht te houden tot de beton droog is?????

Tja, en dan is er ook nog de etagiere...Ik heb beloofd dat tot 29 September geheim te houden. Er zijn namelijk opnames van gemaakt die exclusief alleen aan de familie vertoond worden.

 Hopenlijk wordt er niet te veel in geknipt - zitten we hier met gekopte anjers!