Going Dutch...  In dit geval: op klompen en met bitterballen en goudse kaas....

We zijn weer een Gravelbourgse belevenis rijker. Het International Food Festival wat nu voor de zevende keer georganiseerd werd. Dit jaarlijkse evenement is de opening van het midzomer feest wat hier 'Solstice' wordt genoemd. Waar we ons in Nederland vermaken met een braderie en straat bandjes doen ze het hier net even anders. Het Food Festival is tot stand gekomen doordat een enthousiast groepje mensen, op vrijwillige basis, al de verschillende nationaliteiten die ons prairie stadje rijk is de gelegenheid geeft zichzelf te presenteren met culinaire hoogstandjes uit het land van herkomst. Vorig jaar waren er 18 verschillend stands! Daarna zijn er het hele weekend muziek groepen en buitenaktiviteiten. Ook aan de kinderen wordt gedacht, er kan dus geschminkt, geknutseld en gesprongen worden. Dit wordt door het culturele deel en de gemeente georganiseerd.

De groep vrijwilligers, verenigt onder de naam 'A touch of Europe', had dit jaar aan ons natuurlijk een gewillig slachtoffer. Onder Toos' aanstekelijke enthousiasme waren we wel bereid hier en daar de handen uit de mouwen te steken en iets hollands te brouwen. Na kortstondig overleg werd besloten dat het dit jaar maar bitterballen moesten worden. Ons aller Toos zou nog voor kaas en boterkoek zorgen. Tenslotte is dat echte hollandse glorie.

Er was nog een aspirant emigranten paar aanwezig dus het verkoop team was compleet.

Als drie heuse Cora's van Mora hebben we onze waar aan de man gebracht.

Het was een leuke avond. Cora kan nog een voorbeeld aan ons nemen. Wie weet wordt het nog wat met die canadezen. Het kan natuurlijk zijn dat ze ons geen piijn wilden doen maar iedereen vond het echt heel lekker! Dat zou nu toch de hollandse droom in canada zijn. Dat je behalve hamburgers en kipnuggets ook   frikandellen, kroketten, bitterballen, vlammetjes en wat hebben ze allemaal nog meer voor lekkers uitgevonden het laatste jaar uit het vriesvak van de Canadian Superstore  kan halen.

Dit festijn vindt plaats in de rink ( overdekte ijsbaan ). Een prachtige ruimte om zulk soort evenementen te doen. Ruimte genoeg en een hoog dak, alle bakluchtjes kunnen opstijgen.

Het geheel werd omlijst door een vrolijke muziekgroep en de filippijnse gemeenschap deed een dans demonstratie. Daar werd wel weer even duidelijk hoe verschillend culturen kunnen zijn. Daar waar deze dames met zeer fijne expressie op de muziek bewegen, stampen wij vol onbekommerde vreugde op onze klompen maatje veertig en hoger een 'begeleidende' percussie. Niet op het zelfde moment en dezelfde muziek wel te verstaan. Zover gaat onze lompheid nu ook weer niet!