Zo af en toe doen we ook nog wel eens iets leuks. Natuurlijk moet daar dan wel een goede reden voor zijn. Bezoek van bekende nederlanders is er daar een van. Tijd voor een dagje uit met de club. Op naar Regina, onze eigenste hoofdstad, waar het Science Center staat...

Zoals bij alle dagjes uit  gaat er een waterdichte planning aan vooraf. Aangezien we nog enigzins bekend zijn met tijdbalken etc, (ik heb ook nog wel eens huis college gehad) lukt dat nog aardig. Na door Aurore en Marie Tesse te zijn uitgezwaaid reden we eerst naar Moose Jaw alwaar onze onderofficier gelegerd zou worden voor de dag. We vonden dat ie niets te klagen had want er was bad en een manicure bij inbegrepen,  uitgevoerd door gekwalificeerd personeel. Zelf had hij er achteraf bekeken een andere mening over maar dat terzijde.

Dik een half uur later arriveerden we in Regina. We hadden getracht een bestemming te vinden waar iedereen 'wat aan' zou vinden. Nu kent u als recht geaarde hollander natuurlijk het spreekwoord wel: 'Er is nog nooit een kok gevonden, die koken kan naar alle monden.' maar ik mag zeggen dat het die vrijdag aardig gelukt is.

Het was mooi weer toen we aankwamen. De sneeuw was nog niet helemaal weg maar de dooi was onherstelbaar ingetreden. Voordat we de entree betaald hadden hebben we eerst minstens een half uur gratis plezier beleefd aan de speelplaats buiten. Grote trommels, regenbuis en een carrillon zorgden voor het loskomen uit het dagelijkse verwachtingspatroon wat we van elkaar hebben. Ik (Carlien) heb plichtsgetrouw het Wilhelmus op het carillon gespeeld terwijl de jongens het hefboom effect ontdekten door de wereldbol op te hijsen.

Nadat we allemaal een beetje uitgeraasd waren van het stilzitten werd het tijd voor het meer serieuze werk. Naar binnen dan maar...

Voor een ieder die wel eens in Nemo geweest is of, zoals ik, op een lagere school excursie naar de IJsselcentrale, nou daar lijkt het dus op. Het is een leuk, fris opgezet geheel waar je door dingetjes te doen van alles kunt leren. Ik noem dan: Hoe onstaat een windhoos - hoe wordt elektriciteit opgewekt - waarom kan je zeepbellen maken - wat is de kans dat je 6 gooit met een dobbelsteen enzovoorts. Het zou een leuk verslag kunnen worden voor het schoolreisje maar dat was nu juist het stuk van het dagje uit wat ik minder apprecieerde. Het is lastig om de 'en toens' te vermijden. Gelukkig ben ik nooit op het idee gekomen van onze Godefridus....Godefridus was samen met zijn vriendjes in een museum op een excursie. Terwijl de juffrouw van alles stond aan te wijzen zei hij tegen z'n vriendje: Niet kijken hoor! anders moeten we er morgen weer een opstel over schrijven....Dan had ik toch een boel gemist.

De onderste verdieping was omgetoverd tot een grote constructie speelplaats. Er kon een waar huis gebouwd worden. Allerlei bouw-speelgoed aanwezig. Genoeg om de laatste restjes opgehoopte energie te verbruiken nadat onze hoofden volgeladen waren met allemaal positieve leermomenten.

Wat mij zelf altijd ernstig verblijdt en de rest van de familie tot wanhoop drijft is dat het kind in mij zulke dingen zo leuk vindt. Ik ben eigenlijk nog steeds een beetje in verwachting van me zelf. Het aardige daarvan is dat ik blijkbaar nog niet helemaal af ben, lees: nog niet helemaal voorspelbaar. Om de een of andere reden staat me dat wel aan.  Helaas vinden onze kinderen het wat minder want die vinden dat ik ze 'embarrass' (voor gek zet). Aangezien ik degene ben die tot nu bijna elke dag het eten voor ze regel en hun  onderbroeken was, houd ik daar maar een ietsje pietsje rekening mee...

Het was dus erg gezellig. En daarna kregen we drinken en ook eten. Het was erg lekker en we waren best wel moe. Toen stapten we weer in de auto en gingen op weg naar huis. Sergeant gewassen en gestreken weer opgepikt in Moose Jaw en om zeven uur waren we weer thuis.