Wie dacht dat de groene activiteit alleen om grasmaaien draait, die had het mis. Het gaat verder. Jawel, we hadden laatst de zoveelste groene dag, maar nu ging het niet om iets onbenulligs als gras, nee...... we waren toe aan de edele kunst van het bomen planten.

Welgeteld 46 bomen vonden hun bstemming in de yard van het motel. Allemaal netjes in lijn, verdeeld over twee rijen van 23. Hoe ze heten ben ik vergeten, en de Nederlandse naam weet ik al helemaal niet, maar wat ik wel weet is dat ze moeten groeien om uiteindelijk, tegen de tijd dat ik opa ben, het lelijke gebouw naast ons te camoufleren.

Nu er dan 46 bomen geplant zijn, zou het toch genoeg moeten zijn, maar nee hoor. Aan de andere zijde van het veld moeten nog 6 populieren komen en verder worden er verspreid over het terrein een eik, een thunder child, een russian olive en een hackberry geplant. Nu hebben deze bomen wellicht ook een Nederlandse naam, maar die ken ik dus niet. Afgezien van de eik dan.

Het enige dat ik met bomen heb, is dat ik er vaak genoeg onder gesnurkt heb, er tegen geleund heb en er ook wel eens iets anders tegenaan gedaan heb, maar dat terzijde. De bomen zijn nodig om het geheel voor het motel wat op te fleuren. Zoals te zien op de eerste foto is het voor het motel maar een kale bende. Zonde om dat zomaar te laten liggen. Wanneer je daar bomen plant die uiteindelijk ook schaduw geven (in de zomer) dan maak je daarmee wellicht je hospitality onderneming aantrekkelijker voor de potentiele klant. Dus planten maar.

Nu klinkt dat vrij eenvoudig, maar eer we konden beginnen moest er eerst wat regen vallen, want ons deel van Canada was haast vergeten hoe regen voelde, dan wel hoe je het uberhaupt spelde. De grond was kurkdroog en keihard. Maar jawel, afgelopen weekend begon het met wat sneeuw ten zuiden van ons en later regen op ons kleine stukje grond. Daarna met een trekker met een apparaat (ik heb er geen sjoege van remember) eraan de grond omgewoeld en we konden beginnen.

Ik heb 23 gaten gegraven, dat was het moment dat ik verder graven onverantwoord achte voor mijn nek. Voor de outsiders, ik ben 2 jaar geleden aan een nekhernia geopereerd en tsja, dat blijft een gevoelig stukje lichaam. Carlien heeft de andere 23 gaten gegraven en kon daarna ook voelen dat ze bestond. Daarna alle gaten voorzien van water om dan uiteindelijk de jonge boompjes te planten. By the way, wil degene die deze dingen herkend me laten weten hoe ze in Nederland heten?

Bij het planten vulde Carlien de gaten met boom en gooide ik het verder dicht met iets wat leek op een combinatie van zand, grind en stenen. Volgens de tuinier van het dorp moet dat kunnen, dus die geloof ik dan maar. Ieder z'n ding.

Als ik over 10 jaar nog aan deze website werk, zal ik weer een foto nemen van de bomen. Dan blijven jullie een beetje op de hoogte. De boomplantdag wordt vervolgd.