Het beroep van motelbaas is een divers beroep. Zo ben je manager, administrateur, onderhoudsmonteur, schoonmaker, boodschappenjongen en nog veel meer, zoals: Tuinman.

Nu is het zo, ieder beroep heeft zo zijn negatieve kanten. In mijn geval is dat de zijde van het "Tuinman" zijn. En aangezien we nog een leuk stukje grond naast het motel hebben is de taak van tuinman niet iets waar je zomaar overheen kan stappen.

Zo hebben we namelijk ook gras. Nou ja...... gras........ iets wat er op lijkt dan. Maar hoe het ook mag heten, het moet van tijd tot tijd gekortwiekt worden. De alom bekende kreet: "De militaire grasmat is te allen tijde kort gedekt", is ook bij de Gravelbourg Inn van toepassing. Nu hadden we toch al aardig wat motels bekeken, en die hadden allemaal een overeenkomst. Ze waren allen voorzien van een zogenaamde riding mower. U weet wel, zo'n trekker achtig ding waar je met je krent bovenop gaat zitten, en nadat je gezellig wat heen en weer gecrossed hebt, is ook je gras weer kort. Nou........ die heeft de Gravelbourg Inn dus niet. Hier hebben we een zgn. self-propelled push mower. Oftewel, er zit een motor op en als je de juiste hendel induwd gaat het rijden, maar...... je moet er wel achteraan lopen. Als je dan ons grasmatje ziet, begrijp je wel dat dit geen echt feest is.

Nu hebben we in Nederland de nodige spreekwoorden en gezegdes. Zo ook: Vele handen maken licht werk, of: Samen staan we sterk en tot slot: Gedeelde smart is halve smart. Dit geldt ook voor het grasmaaien. In ieder geval 1 lid van de familie was en is enthousiast over de grasmaaier, en dat is Sytze. Had ik andere plannen, Sytze trekt me mee naar de garage en maakt me duidelijk dat we gras gaan maaien... enneuh..... dat was dan eigenlijk ook wel nodig. Dus.... starten die handel en wandelen maar.

Met Sytze aan de gashendel en ik aan de knop voor het maaiblad gaat het allemaal niet echt sneller, maar leuker is het wel. En Sytze? Die kan niet wachten tot het gras weer hoog staat.