Wat in het vat zit, verzuurt niet!

Toen het begin Oktober 2005 tot iedereen door begon te dringen dat we de 26-ste echt gevlogen zouden zijn vonden er mooie dingen plaats. Mensen waar van we wisten dat ze ons dierbaar waren begonnen zich te gedragen als of wij hen dierbaar waren. Diverse malen werd er afscheid genomen. Cees op het werk, allerlei vrijwilligers toestanden waar wij zo nodig met onze neus vooraan moesten zitten, op school en in de kerk, vrienden en familie. We hadden een hele goede tijd en genoten er van, hopenlijk gold dat voor iedereen.  Naast veel goede wensen en wijze raad kregen we ook tastbare herinneringen mee. Onder andere een kanon (om te controleren of Cees nog wel goed slaapt), een verjaardagskalender (hoe zo - verjaardagen vergeten?) en hopen foto's, wel of niet ingelijst. Vergeef me als ik uw cadeautje niet heb opgenoemd. We hebben echt ALLES meegenomen! 

In ons gezin viert 50% van de populatie zijn verjaardag in Oktober. Last but not least was Walter aan de beurt, de dertigste (Oktober dan).

Het is weer zover. Er zit weer veel te veel tijd tussen dit verhaal en het laatste. Sorry. De reden daarvoor is echter een mooi: We zitten de afgelopen 3 a 4 weken nagenoeg de hele tijd vol. Dat maakt dat we van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat in touw zijn en er derhalve weinig tijd overblijft om te schrijven. Maar goed..... het wordt nu toch echt wel eens tijd, want inmiddels zijn we weer een paar memorabele momenten verder.