Van tijd tot tijd kun je het gevoel hebben dat er iets schort aan je uiterlijk. Je huid verandert in een bovenaanzicht van de Grand Canyon, en dus koop je creme, of je ontdekt een grijze haar en je realiseert je dat ook in jou een verfartiest verborgen zit. Met name dat laatste is aan de orde in dit schrijfsel. Vele mensen maken de gang naar de haar producten om het uiterlijk al dan niet te verfraaien. Sinds dit weekend is gebleken dat niet alleen mensen hier mee kampen, maar ook een 9 maanden jonge hond kent deze behoeften.

Voor veel mensen een jaarlijks terugkerend gebeuren. Afhankelijk van de leeftijd wordt er naar uitgezien dan wel met grote vreze naar toe geleefd. Voor onze kleine man was het iets om naar uit te zien. Het zou namelijk verschil maken in tenminste twee facetten van zijn jong bestaan.

Het moest er toch maar eens van komen...Een bezoek aan de “ Dutch-Hospitality”  in Gravelbourg.

Opa en oma van der Knijff zijn voor mij uitgegaan en op Hollandse bodem teruggekomen. Nu durf ook ik (Barbara) de confrontatie wel aan.